Wszyscy miłośnicy sportu wiedzą, że zwycięzcą nie zawsze zostaje ten, kto jest uważany za głównego pretendenta do sukcesu. Nawet zdecydowani faworyci od czasu do czasu przegrywają. Właśnie dlatego strategia obstawiania underdoga przyciąga wielu graczy: kursy na takie wyniki są znacznie wyższe, a kilka trafnych typów może zrekompensować serię nietrafionych zakładów. Jak działa strategia obstawiania przeciwko faworytowi, w jakich sytuacjach jest uzasadniona i kogo określa się mianem underdoga? Przyjrzyjmy się temu bliżej.
İçindekiler
Kim jest underdog w zakładach sportowych?
W tłumaczeniu z języka angielskiego underdog to uczestnik rywalizacji, któremu bukmacherzy i analitycy dają najmniejsze szanse na zwycięstwo w turnieju lub konkretnym meczu. Innymi słowy, jest przeciwieństwem faworyta — drużyny lub zawodnika uznawanych za najbardziej prawdopodobnych zwycięzców.
Termin „underdog” jest często używany jako odpowiednik słowa „outsider”. W większości przypadków oba pojęcia oznaczają to samo — rywala, który na papierze wydaje się słabszy od swojego przeciwnika.
Zawodnik lub drużyna mogą być uznawani za underdoga zarówno w pojedynczym meczu, jak i podczas całego turnieju.
Strategie obstawiania outsidera
Główna idea strategii obstawiania underdogów jest prosta: wcześniejsze osiągnięcia nie gwarantują przyszłych zwycięstw. Prędzej czy później faworyt może ponieść porażkę, a drużyna uznawana za słabszą przełamie swoją serię niepowodzeń.
Nie chodzi jednak o przypadek. Skuteczna strategia powinna pomagać w znajdowaniu sytuacji, w których faworyt jest przeceniany, zamiast opierać się na nadziei „a może się uda”. Oznacza to, że za potencjalnym sukcesem outsidera powinny przemawiać obiektywne czynniki.
Oczywiście bukmacherzy również biorą pod uwagę takie okoliczności i mogą odpowiednio korygować kursy. Jednak tysiące graczy nadal obstawiają przede wszystkim faworytów, kierując się nazwą drużyny lub nazwiskiem zawodnika. Taki napływ zakładów często skłania bukmacherów do obniżania kursów na przewidywanego zwycięzcę i, odwrotnie, podwyższania ich na niespodziewany wynik.
Strategia obstawiania outsidera nie musi oznaczać typowania jego zwycięstwa. Czasami bardziej opłacalne jest skorzystanie z dodatniego handicapu lub obstawienie skutecznych działań „słabszej” drużyny. Przyjrzyjmy się zastosowaniu tej taktyki na przykładach z różnych dyscyplin sportowych.
Kiedy warto obstawiać underdoga w piłce nożnej
Drużyna piłkarska może otrzymać status outsidera z różnych powodów. Mogą to być między innymi klasa przeciwnika, niekorzystne warunki na boisku, kontuzje zawodników czy problemy kadrowe. Gracze obstawiający u bukmacherów reagują na takie czynniki i na ich podstawie wyrabiają sobie opinię na temat faworyta spotkania.
Strategia obstawiania outsiderów w piłce nożnej nie wymaga, aby drużyny znajdowały się na przeciwległych krańcach tabeli. Czasami nawet zespoły zajmujące sąsiednie miejsca mogą mieć bardzo różne kursy. Przykładowo jeden klub mógł przegrać cztery z pięciu ostatnich spotkań, podczas gdy drugi jest w dobrej formie i regularnie osiąga korzystne wyniki.
Jednak drużyna uznawana za outsidera może mieć bardzo dobre statystyki w bezpośrednich meczach z danym rywalem albo wyjątkowo silną motywację po bolesnej porażce w poprzednim sezonie. W takich sytuacjach zakład przeciwko faworytowi może być w pełni uzasadniony.
Kalendarz spotkań również pomaga znajdować odpowiednie momenty do obstawiania „niespodziewanych” wyników. Dobrym przykładem są mecze czołowych klubów w krajowych rozgrywkach w okresie spotkań Ligi Mistrzów. Dla wielu zespołów europejskie rozgrywki mają wyższy priorytet, ponieważ zwycięstwa przynoszą tam nie tylko prestiż, ale również wysokie nagrody finansowe — miliony lir tureckich.
Przyjrzyjmy się przykładowi Bayernu Monachium. Klub ten regularnie zdobywa mistrzostwo Niemiec, jednak w ostatnich latach nie zawsze osiąga oczekiwane wyniki w Lidze Mistrzów. Dlatego wiosną zespół często koncentruje swoje siły przede wszystkim na meczach fazy pucharowej europejskich rozgrywek.
W takich okolicznościach, w spotkaniach ligowych rozgrywanych przed meczami Ligi Mistrzów, trener może wystawić rezerwowy skład lub ograniczyć obciążenie podstawowych zawodników. Mimo to wielu graczy nadal chętnie obstawia Bayern, kierując się wyłącznie renomą klubu, jego statusem i pozycją w tabeli. W takich przypadkach strategia obstawiania outsidera może okazać się całkiem uzasadniona.
Underdog w boksie lub MMA: nazwisko nie zawsze ma decydujące znaczenie
W sportach walki — na przykład w boksie lub MMA — status faworyta i outsidera często jest jeszcze wyraźniejszy. Każdy zawodnik ma własne statystyki, styl walki, sztab trenerski oraz określony poziom przygotowania.
Jednak gdy wynik pojedynku zależy tylko od dwóch zawodników, nawet drobne szczegóły mogą mieć znaczący wpływ na jego rezultat. Faworyt może stracić formę, mieć problemy zdrowotne, źle znosić zbijanie wagi lub nie poradzić sobie z presją psychiczną przed walką.
Z biegiem czasu zawodnicy budują swoją markę i reputację. Wielu graczy obstawia właśnie znane nazwiska, kierując się wcześniejszymi zwycięstwami. Każda zwycięska seria prędzej czy później jednak dobiega końca. Nowy rywal może okazać się przyszłym mistrzem, który odbierze pas dotychczasowemu „niepokonanemu” zawodnikowi.
Właśnie na takie przecenianie faworytów liczą gracze korzystający ze strategii obstawiania outsiderów.
Obstawianie outsidera w koszykówce: na co zwrócić uwagę
W koszykówce wynik meczu w mniejszym stopniu zależy od jednego zawodnika czy napiętego terminarza. Jednak duża liczba zdobywanych punktów pozwala outsiderom odnosić częściowe sukcesy w poszczególnych fragmentach spotkania.
Dlatego popularna jest strategia obstawiania poszczególnych kwart. Polega ona na typowaniu zwycięstwa drużyny w jednej części meczu, a następnie śledzeniu przebiegu spotkania na żywo.
Podstawowe zasady obstawiania kwart przy wyborze outsidera:
- Najlepiej wybierać mecze z wyraźnym faworytem, przy czym outsider nie powinien być całkowicie bez szans. Na przykład, jeśli kurs na zwycięstwo underdoga wynosi 25,00, warto poszukać bardziej wyrównanego spotkania.
- Nie zaleca się stosowania tej strategii w mało znanych ligach, w których różnica poziomów między drużynami może być zbyt duża.
- Pierwszy zakład zawiera się na pierwszą kwartę. Jeśli okaże się przegrany, kolejny zakład przenosi się na następną kwartę, jednocześnie podwajając stawkę.
Oczywiście taka strategia obstawiania outsidera w koszykówce nie gwarantuje regularnych wygranych. Wiąże się również z ryzykiem, na przykład dużym obciążeniem finansowym przy systematycznym podwajaniu stawki. Dlatego ważne jest analizowanie spotkań i unikanie zakładów bez wcześniejszej oceny sytuacji.
Strategia obstawiania outsidera w tenisie
Gdyby faworyci zawsze spełniali oczekiwania, w półfinałach największych turniejów graliby wciąż ci sami tenisiści. W praktyce jednak kursy nawet na późniejszych etapach turniejów mogą znacznie się od siebie różnić.
Na przykład w ćwierćfinale US Open 2019 Grigor Dimitrow sensacyjnie pokonał Rogera Federera. Bukmacherzy oferowali kurs około 9,00 na zwycięstwo bułgarskiego tenisisty. Takie wyniki skłaniają wielu graczy do stosowania strategii obstawiania przeciwko faworytowi w tenisie.
Jednak nawet przy wysokich kursach sporadyczne zwycięstwa underdogów nie zawsze zapewniają długoterminowy zysk. Dlatego ważne jest samodzielne ocenianie rzeczywistych szans tenisistów. Przy takim podejściu strategia może okazać się bardziej perspektywiczna.
Należy wziąć pod uwagę kilka kluczowych czynników.
- Nawierzchnia kortu. Każdy tenisista ma rodzaj nawierzchni, na którym czuje się najlepiej. Zawodnik może mieć przeciętne statystyki zwycięstw ogółem, a jednocześnie osiągać bardzo wysoki procent wygranych na przykład na kortach ziemnych i znacznie gorsze wyniki na trawie lub nawierzchni twardej.
- Nagrody pieniężne nie zawsze są najważniejszym bodźcem. Czasami zawodnikowi zależy na utrzymaniu pozycji w światowym rankingu, a w tym celu musi zajść jak najdalej w turniejowej drabince.
- Przygotowanie do dużych turniejów. Przed turniejami wielkoszlemowymi czołowi tenisiści często biorą udział w mniej prestiżowych zawodach. Dla nich jest to element przygotowań, natomiast dla niżej notowanych graczy — doskonała okazja do poprawienia pozycji w rankingu i zdobycia nagród w wysokości dziesiątek, a nawet setek tysięcy lir tureckich poprzez pokonanie niewystarczająco zmotywowanej gwiazdy.
- Podróże i tryb treningowy. Sezon tenisowy rozgrywany jest na całym świecie. Zawodnicy muszą często zmieniać kontynenty, strefy klimatyczne i czasowe. Tenisista, który spędził już kilka tygodni w miejscu rozgrywania turnieju i zdążył rozegrać kilka spotkań, może być lepiej zaaklimatyzowany i przygotowany fizycznie.
Przy takich okolicznościach przedmeczowych szanse outsidera mogą być większe, niż sugerują kursy. Jednocześnie znane nazwisko faworyta często wpływa na notowania bukmacherów i zniekształca rzeczywisty obraz spotkania.
